انتخابات پارلمانی و ریاست­جمهوری ترکیه در ماه می سال ٢٠٢٣ میلادی یکی از حساس­ترین رقابت­های سیاسی بین احزاب این کشور در دهه­های اخیر است. حزب عدالت و توسعه یا آکپارتی که از سال ٢٠٠٢ میلادی قدرت را در اختیار داشته، در حالی به مصاف رقبا می­رود که بحران اقتصادی، شرایط را برای زیست ده­ها میلیون نفر از مردم ترکیه دشوار کرده است. همچنین، انتقاداتی همچون نادیده گرفتن آزادی بیان بالا گرفته و علاوه بر این، سیاست خارجی تیم اردوغان منجر به توقف عملی مذاکرات عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا شده است. لذا انتظار می­رود که نارضایتی از ناکارآمدی سیاست­های اقتصادی دولت و انتقاد از شیوه حکمرانی اردوغان، بر نتایج انتخابات اثر مستقیم بگذارد. شش حزب مهم ترکیه که دارای ترکیب گفتمانی متکثری از سکولار و کمالیست گرفته تا اسلام­گرا و لیبرال هستند، با تشکیل یک گروه هم­پیمان به نام «ائتلاف ملت» در صدد رسیدن به قدرت هستند و می­خواهند اردوغان و دولت باغچلی، دو رهبر «ائتلاف جمهور» را از صحنه قدرت کنار بزنند. ائتلاف ملت، در یک سال گذشته به­طور جدی در حال سازماندهی و فعالیت تبلیغاتی بوده و پیروزی این جریان می­تواند سیاست و حکمرانی در ترکیه را متحول کند. در همین حال، در گستره سیاست خارجی، انتظار تغییرات جدی وجود دارد. این پژوهش به دنبال بررسی مهم­ترین سناریوهای محتمل در مورد تغییرات عمده در سیاست داخلی و خارجی ترکیه در مقطع پس از انتخابات است.