بازدارندگی به‌معنای ایجاد شرایطی است که در آن طرف مقابل از انجام اقدام خاص به‌دلیل ترس از پیامدهای منفی آن خودداری می‌کند. این مفهوم به‌ویژه در حوزه‌های نظامی، امنیتی و سیاست خارجی اهمیت ویژه‌ای دارد. بنابراین این پژوهش به بررسی الزامات ارتقاء بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران در برابر تهدیدات رژیم صهیونیستی می‌پردازد. سوال اصلی پژوهش این است که جمهوری اسلامی ایران برای تقویت بازدارندگی در برابر تهدیدات رژیم صهیونیستی چه الزاماتی را باید مدنظر قرار دهد؟ در پاسخ به سئوال پژوهش فرضیه به‌این صورت طرح می‌گردد که؛ تقویت انسجام ملی، تعمیق اتحادهای منطقه‌ای از طریق محور مقاومت، توسعه دیپلماسی عمومی، تقویت قدرت سایبری و تقویت مولفه‌های امنیتی اطلاعاتی از جمله مهم‌ترین الزامات بازدارندگی است که جمهوری اسلامی ایران در برابر تهدیدات رژیم صهیونیستی باید مورد توجه جدی قرار دهد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی الزامات ارتقاء بازدارندگی می‌پردازد. داده‌ها به‌صورت کتابخانه‌ای گردآوری و از تحلیل کیفی برای ارزیابی سیاست‌های بازدارندگی استفاده شده است. یافته‌های پژوهش بیانگر این امر است که در طی سال‌ها و ماه‌های اخیر تهدیدات رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت ابعاد تازه‌ای داشته و جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با تهدیدات آن رژیم باید بازدارندگی چندلایه‌ای در حوزه‌های سیاسی، دفاعی، امنیتی و سایبری را مدنظر قرار دهد.