مقالۀ پیش رو در پی جست‌وجوی ریشه‌های داخلی عدم مؤفقیت طرح تشکیل کردستان مستقل از عراق، با تأکید بر عوامل فرهنگی و اجتماعی است. بر اساس نظریۀ کنش بوردیو، عوامل فرهنگی و اجتماعی زیربنای تشکیل یک جامعۀ مستقل به‌شمار می‌روند و سایر عوامل اعم از عوامل اقتصادی، سیاسی و بین‌المللی را می‌توان در زمرۀ عوامل روبنایی دانست. با توجه به این نکته، پرسش اصلی این مقاله آن است که «عوامل داخلی (فرهنگی - اجتماعی) عدم مؤفقیت طرح تشکیل کردستان مستقل از عراق چه بوده‌اند؟». بررسی نویسندگان بر سه محور کلی ساختارهای زبانی و گویشی، ساختارهای دینی و مذهبی، و مناسبات اجتماعی و ساختارهای قبیله‌ای به‌عنوان سه رکن اصلی عوامل فرهنگی و اجتماعی متمرکز شده است که هر یک را با ارجاع به الگوی تحلیلی بوردیو، واکاوی کرده‌اند. به‌دنبال بررسی این سه مؤلفۀ اساسی مشخص می‌شود که اگرچه مانع اصلی استقلال کردستان عراق، عوامل منطقه‌ای و بین‌المللی بوده ‌است، هنوز بسترها فرهنگی و اجتماعی لازم و مناسب برای استقلال نیز فراهم نیست (فرضیه)؛ و لذا اقلیم کردستان عراق در حال حاضر، سرمایۀ اجتماعی لازم برای تشکیل یک کشور مستقل را ندارد. نویسندگان در این پژوهش با استفاده از داده‌های کتابخانه‌ای به بررسی موضوع تحقیق پرداخته‌اند.