افغانستان بیش از نیم قرن درگیر جنگ های داخلی بوده است. در قرن اخیر خاک این کشور، توسط سه ابرقدرت (بریتانیا، شوروی، آمریکا) به اشغال در آمده است. اخراج آمریکایی ها از منطقه، هندسه تعاملات کشورها با یکدیگر را تحت تاثیر قرار داده است. رسانه های این گروه پیش از به قدرت رسیدن مجدد، از مفاهیمی چون فلسطین، آزادی قدس شریف و ضرورت مبارزه برای پایان بخشیدن به اشغال، مملو بود. پس از به قدرت رسیدن طالبان و با توجه به لوازم و الزامات حکمرانی، لحن و بیان رسانه اصلی طالبان رسمیت بیشتری یافته و محافظه کارتر شده است.
مسئله این تحقیق بررسی محتوایی تغییر لحن رسانه های حکومتی پیش و پس از به قدرت رسیدن مجدد طالبان است. سوال این پژوهش آن است که علت این تغییر چیست و چه علل و عواملی در این تغییر نقش داشته اند. روش مورد استفاده، تحلیل گفتمان و استفاده از ابزارهای تحلیل متن است، فرضیه این مقاله آن است که ضرورت های حکمرانی و پذیرش و کسب مشروعیت بین المللی، حمایت های طالبان از فلسطینیان را به حوزه صدور بیانیه و مداخله حداقلی، تقلیل داده است. این تغییر لحن متاثر از تفاوت محسوس گفتمان قبل و بعد از کسب قدرت و برگرفته از ملاحظات حفظ قدرت طالبان است. ملاحظات امنیت ملی (جلب نظر جامعه دینی در داخل و خارج) و ضرورت های کسب مشروعیت بین المللی در حوزه سیاست خارجی، موجب این تنزل و تغییر موضع، به حمایت های محدود لفظی شده است.