مقاله حاضر به بررسی این موضوع می پردازد که آیا دانشگاه امریکایی بیروت، دانشگاه سن خوزه بیروت و دانشگاه امریکایی قاهره، از قدرت نرم در فصل مشترک بین جوامعی با خاستگاه غربی وجوامع خاورمیانه ای میزبان استفاده می کنند یا خیر؟ آیا صحنه گردانان مختلف عمومی و خصوصی، ازاین دانشگاه ها برای اهداف مرتبط با قدرت نرم استفاده کرده یا می­ کنند؟ مشخصه چنین قدرت نرمی چیست و عوامل بافتی چگونه روی آن تاثیر می گذارند؟ این سؤالات از طریق مقایسه بین سه دانشگاه مذکور مورد مداقه قرار گرفته اند؛ مقایسه ای ساختمند و دقیق با الگو قرار دادن این سه دانشگاه به عنوان «پل­های اطلاعات و منابع» بین جوامع با خاستگاه غربی و جوامع میزبان خاورمیانه ای که حامل اطلاعات، منافع، افراد و ذخایر بین دو جامعه هستند. در این راستا مقایسه میان دانشگاه هایی با خاستگاه امریکایی و فرانسوی در لبنان، امکان مقایسه سیاست ها در جامعه مبدا و تعامل با جوامع میزبان را فراهم می سازند. همچنین مقایسه دانشگاه های امریکایی در بیروت و قاهره، امکان مقایسه دانشگاه های مختلف امریکایی و تعامل آنها با جوامع گوناگون میزبان را فراهم می سازد. این تحقیق براساس مصاحبه هایی در مصر، لبنان و ایالات متحده امریکا و همین طور اطلاعات دست اول و دست دوم درباره این سه دانشگاه انجام گرفته است.