مطالعات خاورمیانه

مطالعات خاورمیانه

مؤلفه های تأثیرگذار بر مشارکت استراتژیک ایران و روسیه در سوریه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
رضا محموداوغلی 1
حسین روحانی 2
سیدعلی مرتضوی امامی زواره 3
سمیرا اسدبنیاد 4
1 گروه علوم سیاسی دانشگاه محقق ادربیلی
2 گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان
3 استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه اراک
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات مطقه ای گرایش خاورمیانه
چکیده
هدف این نوشتار بررسی مولفه­ های مشارکت استراتژیک ایران و روسیه در سوریه می­باشد. مشارکت استراتژیک به­ عنوان جنبه مهمی از تعامل دیپلماتیک برای تحکیم پیوندهای نزدیک با متحدان استراتژیک در نظر گرفته می‌شود.  مشارکت‌های استراتژیک بر اساس روابط دو جانبه در نظام بین ­الملل شکل می‌گیرد و به بازیگران اجازه می‌دهد تا در رسیدن به اهداف سیاست خارجی از طریق همکاری­ های استراتژیک، هویت‌ها و هنجارهای مشترکی را بازسازی کنند. همکاری استراتژیک ایران و روسیه در پس تحولات سوریه بیانگر تحول مهم در روابط خارجی دو کشور است. دو کشور با درک تهدید دشمن مشترکی چون آمریکا و تحریم ­های غرب در پی شکل­گیری همکاری استراتژیک و نزدیک کردن مواضع خود به یکدیگر هستند. این پژوهش با استفاده از رویکرد توصیفی-تحلیلی سعی در واکاوی فرصت­ ها و محدودیت ­های همکاری استراتژیک ایران و روسیه در پس تحولات سوریه می­باشد. نتایج نشان داد این همکاری­ ها در جنبه­ های مهمی مانند مقابله با گروه‌های افراطی تروریستی و کاهش نفوذ نهادهای غربی به این منطقه و حفظ تمامیت ارضی سوریه بوده که می­تواند تاثیرات زیادی بر مسائل و بحران­ های منطقه­ ای و بین ­المللی داشته باشد
کلیدواژه‌ها
مشارکت استراتژیک
ژئوپلیتیک
تروریسم
سیاست منطقه ای

عنوان مقاله English

The factors affecting the strategic partnership between Iran and Russia in Syria

نویسندگان English

reza mahmoudoghli 1
Hossein Rohani 2
Sayed Ali Mortazavi Emami Zavareh 3
Samira asadbonyad 4
1 Political Science Department of Mohaghegh Ardabili University
2 Assistant Professor, Department of Political Science, Faculty of Administrative Sciences Economics, University of Isfahan, Iran.
3 Assistant Professor, Department of Political Science, Arak University
4 Master's student in Middle Eastern regional studies
چکیده English

The purpose of this article is to examine the components of the strategic partnership between Iran and Russia in Syria. Strategic partnership is considered as an important aspect of diplomatic engagement to strengthen close ties with strategic allies. Strategic partnerships are formed based on bilateral relations in the international system and allow actors to rebuild common identities and norms in achieving foreign policy goals through strategic cooperation. The strategic cooperation between Iran and Russia after the developments in Syria represents an important development in the foreign relations of the two countries. The two countries, realizing the threat of a common enemy such as America and Western sanctions, are seeking to form strategic cooperation and bring their positions closer to each other. This research, using a descriptive and analytical approach, tries to analyze the opportunities and limitations of the strategic cooperation between Iran and Russia after the developments in Syria. The results showed that these cooperations were in important aspects such as dealing with extremist terrorist groups and reducing the influence of Western institutions in this region and maintaining the territorial integrity of Syria, which can have a great impact on regional and international issues and crises

کلیدواژه‌ها English

Strategic Partnership
Geopolitics
Terrorism
Regional Policy

  • اسعدی، بهروز و سیدعلی منوری (1398)، «بررسی ‌روابط ‌ایران ‌و ‌روسیه‌ در ‌قرن‌ جدید؛ ‌اتحاد‌ استراتژیک ‌یا‌ همسویی ‌منافع»، فصلنامه علمی رهیافت­های سیاسی و بین­المللی، دوره ۱۲، شماره ۴.

     درآینده، روح­الله و حمید احمدی (1397)، «سیاست روسیه در بحران سوریه و پیامدهای آن بر منافع ملی ایران»، فصلنامه مطالعات روابط بین­الملل، سال یازدهم، شماره 44.

     دهشیار، حسین و سیدمحمد امین­آبادی (1401)، «نقش ژئوپلیتیک در تشدید بحران­های بین­المللی (مطالعه موردی: بحران سوریه)»، فصلنامه ژئوپلیتیک، سال هجدهم، شماره اول.

     صادقی، سیدشمس­الدین و سمیرا مرادی (1397)، «ایران پَسا تحریم و چشم­انداز ائتلاف راهبردی با روسیه»، پژوهش راهبردی سیاست، دوره 6، شماره 20.

     عزیزی، حمیدرضا و مصطفی نجفی (1397)، «آینده شراکت ایران و روسیه در بحران سوریه»، رهیافت­های سیاسی و بین­المللی، سال نهم، شماره 2.

     غنی، پرهام و عباسقلی عسگریان (1400)، «مانع­های شکل­گیری ائتلاف راهبردی جمهوری اسلامی ایران و روسیه؛ مطالعه موردی ائتلاف ایران و روسیه در بحران سوریه»، مطالعات اوراسیای مرکزی، دوره 14، شماره 1.

     موسوی، سید محمد (1396)، «واقع­گرایی ساختاری و جایگاه سوریه در سیاست­های منطقه­ای ایران و روسیه»، فصلنامه پژوهش­های سیاسی جهان اسلام، سال هفتم، شماره 4.

     نجات، سیدعلی و اصغر جعفری ولدانی (1392)، «بررسی نقش و جایگاه جمهوری اسلامی ایران در بحران سوریه»، پژوهش­های سیاسی، سال سوم، شماره 8.

     نیاکویی، سید امیر و حسین بهمنش (1391)، «بازیگران معارض در بحران سوریه: اهداف و رویکردها»، فصلنامه روابط خارجی، سال چهارم، شماره 4.

    وفایی­فرد، فرهاد و روح­الله طالبی آرانی (1392)، «آینده روابط ایران و روسیه بر سر سوریه (همکاری یا منازعه)؟»، فصلنامه پژوهش­های سیاسی جهان اسلام، سال نهم، شماره 4.

    • Aghaie Joobani, Hossein & Mousavipour, Mostafa (2015) Russia, Turkey, and Iran: Moving Towards Strategic Synergy in the Middle East? Strategic Analysis, 39:2, 141-155, DOI: 10.1080/09700161.2014.1000658.
    • Ahmadian, Hassan (2021) Iran and the New Geopolitics of the Middle East: In Search of Equilibrium, Journal of Balkan and Near Eastern Studies, 23:3, 458-472, DOI:10.1080/19448953.2021.1888247
    • Antonyan, Tatev M. (2017) Russia and Iran in the Syrian Crisis: Similar Aspirations, Different Approaches, Israel Journal of Foreign Affairs, 11:3, 337-348, DOI: 1080/23739770.2017.1442407.
    • Balci, B., & Monceau, N. (Eds.). (2021). Turkey, Russia and Iran in the Middle East: Establishing a New Regional Order. Springer Nature.
    • Belobrov, Y. Y. (2014). Modern Russian – Iranian Relations: Challenges and Opportunities.In Russian International Affairs Council (RIAC). Working Paper. No. 14. 62.
    • Borshchevskaya Anna (2021). Putin’s war in Syria: Russian foreign policy and the price of America’s absence. New York: I.B. TAURIS.
    • Cafarella Jennifer and Zhou Jason (2019). Russia, Iran, and Assad: A Fragile Interdependence, Institute for the Study of War.
    • Divsallar, Abdolrasool (2019) The Pillars of Iranian-Russian Security Convergence, The International Spectator, 54:3, 107-122, DOI:10.1080/03932729.2019.1586147.
    • Dugin, A. (1997). Osnovy geopolitiki: Geopoliticheskoe Budushchee Rossii. Arktogeia
    • Geranmayeh, E., & Liik, K. (2016). The new power couple: Russia and Iran in the Middle East. European Council on Foreign Relations.
    • Grevi, Giovanni (2010) ‘Making EU strategic partnerships effective’, FRIDE Working Paper105, 1–21
    • GÜNEYLİOĞLU, M. (2023). The Russia-Iran Alignment in the Middle East: The Main Dynamics and Limits of the Bilateral Security Cooperation. Akdeniz İİBF Dergisi, 23(1), 50-62.
    • Hinnebusch, R.; Ehteshami, A. (2011). The Foreign Policies of Middle East States. (Ghahramanpour R. Masah M. Trans) Tehran: Imam Sadegh University.
    • Holslag, Jonathan (2011) ‘The elusive axis: assessing the EU-China strategic partnership’, Journal of Common Market Studies, 49:2, 293-313
    • Kam Ephraim and Magen Zvi (2017). Russia Stations Fighter Jets in Iran for Use in Syria, INSS Insight No. 847.
    • Karami Jahangir (2022). "Iran-Russia Relations: New Opportunities and Existing Problems." Quaestio Rossica 10, no. 4.
    • Katz, Mark N. (2018). Russia and Israel: an improbable friendship, European Union Institute for Security Studies (EUISS).
    • Kozhanov, N. (2017). Russian-Iranian relations through the prism of the Syrian Crisis. Insight Turkey, 19(4), 105-124.
    • Magen Zvi, Dekel Udi, and Fainberg Sarah (2016). How Deep are the Cracks in the Russian-Iranian Coalition in Syria? INSS Insight No. 783.
    • Mamedova N. M. (2009). “A Communality of Geopolitical Interests,” bitterlemons-international 7, no. 43. bitterlemons-international.org/previous.php?opt=1&id=297#1210
    • Mason, Robert (2019). Russia in Syria: an unequivocal Return to the Middle east? Middle east Policy, Vol. XXV, No. 4.
    • Michalski Anna (2019). Diplomacy in a Changing World Order the Role of Strategic Partnerships, The Swedish Institute of International Affairs | UI.SE.
    • Pieper, Moritz (2019) ‘Rising Power’ Status and the Evolution of International Order: Conceptualising Russia’s Syria Policies, Europe-Asia Studies, 71:3, 365-387, DOI:10.1080/09668136.2019.1575950
    • Renard, Thomas (2012) ‘The EU Strategic Partnerships Review: Ten Guiding Principles’, ESPO Policy Brief.
    • Rodkiewicz, W. (2019). Russia vis-à-vis Iran. OSW Commentary. No. 292, January 30. Retrieved from: https://www.osw.waw.pl/sites/default/files/commentary_292.pdf
    • Sanaei Mehdi, and Karami Jahangir (2021). "Iran’s Eastern Policy: Potentials and Challenges." Russia in Global Affairs 19, no. 3.
    • Sazhin, V. (2016). Iran-Russia Strategic Partnership at the New Stage: What Could We Propose to Each Other? In Igor Ivanov (Ed.), Russia-Iran Partnership: An Overview and Prospects (pp. 9-21). RIAC Report, No 29. Retrieved from: https://russiancouncil.ru/upload/RIAC-IRAS-Russia-Iran-Report29-en.pdf
    • Shafei G.: Iranian pessimism towards Russia is one of the reasons hindering further economic cooperation. IRAS, May 4, 2016. URL
    • Souleimanov Emil Aslan and Dzutsati Valery (2018) Russia s syRia WaR: a stRategic tRap? Middle east Policy, Vol. XXV, No. 2.
    • Tarock Adam, “Iran and Russia in ‘Strategic Alliance,’” Third World Quarterly 18, no. 2 (June1997): 207–23.doi:10.1080/01436599714911.
    • Tyushka, A., & Czechowska, L. (2019). Strategic partnerships, international politics and IR theory. In States, international organizations and strategic partnerships, Edward Elgar Publishing.
    • Unnikrishnan, Nandan & Purushothaman Uma (2017). Russia in Middle East. India Quarterly, Vol. 73, No. 2. pp. 251-258.
    • Vahl, Marius (2001) ‘Just good friends? The EU-Russian ‘strategic partnership’ and thenorthern dimension’, CEPS working document 166, 1–55
    • Wilkins, Thomas S (2012) ‘“Alignment”, not “alliance”—the shifting paradigm ofinternational security cooperation: toward a conceptual taxonomy of alignment’, Review of international studies, 38: 53-76
    • Wilkins, Thomas S. (2008) ‘Russo-Chinese Strategic Partnership: A New Form of Security Cooperation?’, Contemporary Security Policy, 29:2.
    • Zanatta, L. Dugin (2022) Iran, and the EAEU: Understanding Russian-Iranian Relations Under a Neo-Eurasianist Perspective. Regional Integration in EURASIA, 37.